drs. Wim Hoekstra

Eerst maar eens voorstellen.

Ik ben Wim, voluit Willem Anne. Dat duidt op een Friese afkomst. Dat klopt mijn voorouders van vaderszijde woonden in de 19^e eeuw in Sumar. Het is een echte schippersfamilie die later in Groningen hun domicilie hebben gevonden. Van daar heeft men zich over heel Nederland verspreid. Zelf heb ik ook op veel plaatsen in Nederland gewoond en gewerkt. Ondermeer in Amsterdam, Den Haag, Rotterdam en Maastricht. Ik woon nu in Drenthe en dat bevalt heel goed. Vaak zeg ik tegen mijn plaatsgenoten, dat men zich de luxe om hier te wonen niet realiseert. Vrij en veel ruimte.

Ik houd mij met van alles en nog wat bezig. Zo ben ik politiek geïnteresseerd. Onderwerpen zoals verkeer en vervoer, openbare orde en veiligheid, gezondheidszorg en consumentenzaken zijn de onderwerpen  die mij uitermate boeien. Allemaal zaken waar ik in mijn loopbaan intensief bij betrokken ben geweest. Van mijn consumentenervaringen wil ik iedereen graag deelgenoot maken.

Tot slot probeer ik mensen, die problemen met hun werkgever of het openbaar bestuur hebben, te helpen dan wel te coachen. Ik zoek oplossingen waarbij beide partijen mee uit de voeten kunnen. Daarvoor kan men dus bij mij terecht.

NS treinenplan voor Drenthe

De NS hebben het onzalige plan opgevat om de treinen van en naar de Randstad de stations Meppel, Hoogeveen en Beilen voorbij te laten rijden. Het argument is om de reistijd van de Groningse treinreizigers van en naar de Randstad met enige minuten te verkorten. Daarvoor wordt een extra stoptrein geboden. 

Bij de NS gaat men kennelijk uit van de modelmatige benadering, dat ieder minuut reistijdverkorting moet leiden tot meer reizigers. Op macroniveau kan dat misschien kloppen, maar op reizigersniveau is dat de grote vraag. De NS zou er goed aan doen om in deze een winst-en-verlies rekening te maken met betrekking tot het aantal reizigers. Bij de keuze om gebruik te maken van het Openbaar Vervoer spelen voor- en natransport een heel belangrijke rol. Een voorbeeld. Men moet van Hoogeveen naar Rotterdam. Eerst - al dan niet met de bus - naar het station. Daar kan men wachten op een stoptrein naar Zwolle. Aldaar kan men wachten op een aansluiting naar de Randstad. Vervolgens bestaat de kans, dat men moet overstappen in Amersfoort. Dan moet men wel goed uitkijken, dat men in het goede treindeel stapt anders mag men nog een keer van plaats verwisselen in Utrecht. In Rotterdam aangekomen, moet de reiziger hoogst waarschijnlijk nog een keer gebruikmaken van metro, tram of bus. Ook dan bestaat de kans op overstappen. Weer wachten dus. Een soortgelijke situatie zal zich voordoen als men naar Amsterdam Centraal en verder de stad in moet. Daarnaast loopt men, gelet op de huidige kwaliteit van de dienstverlening van de NS, het risico, dat men op bepaalde trajecten van de reis geen zitplaats heeft. Dat geldt ook voor een 1ste klas reis. Op deze wijze wordt het reizen met de trein voor iemand uit Drenthe wel zeer onaangenaam gemaakt. Het Openbaar Vervoer per trein is dan ook geen wenkend perspectief meer; de auto wordt een goed alternatief. Een behoorlijk verlies aan reizigers zal het resultaat zijn. Het zal ook geen goed doen aan een verantwoorde ontwikkeling van het platteland. Dat krijgt nu ook al een negatieve impuls dankzij de domme uitlating van een Staatssecretaris over de aankoop van een huis in dat gebied.

Het zou veel beter zijn als de NS de kwaliteit van de dienstverlening zou verbeteren door meer zitplaatsen aan te bieden, de mogelijkheid om in de trein te werken te verbeteren en het zitcomfort daarbij aan te passen. Reistijd hoeft dan geen verloren tijd te zijn. In die situatie heeft men meer kans op een toename van het aantal reizigers uit Groningen en kan een verlies aan reizigers uit Drenthe worden voorkomen.   

Wanneer het de Tweede Kamer ernst is om het Openbaar Vervoer te stimuleren en een verantwoorde ontwikkeling van het Drentse platteland te bevorderen, moet men met kracht het onzalige plan van de NS afwijzen.

Bouwkundige voorzieningen voor ziekenhuizen.

In het NOS journaal op 11 januari 2009 hoorde ik, dat sommige ziekenhuizen niet de noodzakelijke bouwvoorzieningen kunnen treffen. Banken zijn kennelijk niet bereid om geld te lenen. Daar zou te veel risico aan kleven. Heel merkwaardig. Banken accepteren wel graag overheidsgelden - geld van de belastingbetaler - om te overleven. Tegen die achtergrond zou men op zijn minst verwachten, dat de banken, indien noodzakelijk in overleg met de overheid, indirect een tegenprestatie aan de belastingbetaler zou leveren op het punt van de gezondheidszorg. Dus gewoon de nodige leningen verstrekken lijkt mij.